2006/Nov/01

เมื่อความห่างไกล พลัดพรากให้ต้องสูญเสีย
สายใยสัมพันธ์ที่เคยไกล้ชิด ถูกดึงยืดออก
แม้จะยืดตามความห่างไกลได้มากเท่าไร
แต่หากต้องมีสักวันที่สายสัมพันนั้นต้องสะบั้นลง
.
ความห่างไกล ที่ ไม่ทำให้ความไกล้ชิดห่างหาย
คงมีเพียงแค่ในฝัน หรือ ในนิยาย
เพราะความเป้นจริงที่อยุ่ตรงหน้านั้น ล้วนโหดร้าย
.
ความห่างไกล
ความเหินห่าง
ล้วนแล้วแต่เป็นคำที่ฟังดูหดหู่ และวังเวง
.
หากแต่การรอคอยต่างหากหล่ะ ที่เจ็บปวดทรมาณยิ่งกว่า
กาลเวลาเหมือนเดินช้าลง ในขณะที่ ความเหงา เปล่าเปลี่ยว
และความทรมาณกลับเพิ่มขึ้น
เวลาไม่กี่นาทีแห่งการรอคอย กลับกรีดเนื้อ
และเสียดแทงใจ ได้มากกว่า เวลาแรมปีที่อยุ่บนโลก
.
อาจเป็นเพราะความโง่ ที่ทำให้หลายๆคนต้องจมดิ่ง
อยุ่ในวังวนแห่งการรอคอยที่ไร้ที่สิ้นสุด
ไม่ว่าจะผ่านไปนานเท่าไร
จะกี่ปี
จะกี่วัน
ความเจ็บปวดที่ได้รับจากการรอคอย ก็ไม่อาจทำให้ร่างกายนี้ชาชิน
.
ทุเวลา ทุกนาที ล้วนแต่เหมือนกับตะเกียกตะกาย
อยุ่ท่ามกลางเวิ้งน้ำกว้างใหญ่
ที่ทั้งมืดมิด และ หนาวเย็น
ได้แต่ดิ้นรน โดยที่ไม่รู้ว่า เมื่อไรจะสิ้นสุด
เมื่อไรจะถึงผิวน้ำ
.
เมื่อร่างกายนี้ ต้องสั่นเทา
มือและเท้าที่คอยพยุงต่างอ่อนล้า
กำลังใจที่คอยจุนเจือเรี่ยวแรงพลันหายไป
.
แสงสว่างเหนือผืนน้ำคงจางลง
ความมืด และ ลึกของท้องนทีคงเข้ามาแทนที่
ยิ่งเวลาผ่าน ยิ่งจมลงสุ่เวิ้งน้ำที่ไร้ก้น
จมลงสุ่ความมืดที่หนาวเย็น
.
ไร้ที่สิ้นสุด

--ภรศิษฐ์ อรรถบลยุคล--

Comment

Comment:

Tweet


uergqndi bfkixlri isemzuvo
#58 by wJQYFECvO (91.121.84.111) At 2009-08-29 14:01,
tofivgiv idgeqhyg xstiwknk
#57 by JDhHMlNzzumW (91.121.84.111) At 2009-08-22 23:00,
kukapjdr kyhrxzbf ebhyihlc
#56 by YNzueiEQzZSDPKuwog (94.102.49.213) At 2009-08-15 01:22,
hvbsfltn krlyrwst hxpcnqeo
#55 by zKiBpbaomjpWvKTQRa (94.102.49.213) At 2009-08-14 23:58,
xrdnjpdu wwipgpvb psdosqsq
#54 by PpzvArmWkUyEnUNF (94.102.49.213) At 2009-08-14 22:29,