2007/Jun/07

ใครอีกคนหลังเงาจันทร์

(เรื่องสั้นชุด "มุมสะท้อนของเงารัก")

ผมยังคงจำได้ดีถึงวันเวลานั้นที่ผมได้พบเจอกับเธอเป็นครั้งแรก ผมรู้สึกประทับใจและรู้สึกตื่นเต้นอย่างบอกไม่ถูก ผมรู้สึกคล้ายกับว่าอุณหภูมิในร่างกายผมสูงขึ้น
หัวใจเต้นสั่นรัวเร็วอย่างไม่เป็นจังหวะ แต่ทั้งๆที่ภายในของผมมันร้อนรุ่มรุนแรงขนาดนั้น แต่ภายนอกกลับคล้ายเหมือนกับว่าผมถูกแช่แข็งไว้ตรงนั้น ผมไม่สามารถที่จะถอนสายตาออก
จากร่างขาวบางและผมที่ยาวสลวยพริ้วไหวตามแรงลมได้เลยแม้เพียงซักวินาทีเดียวมันคล้ายกับว่าสายตาของผมมันไม่ยอมทำตามที่ผมสั่งเลย
เธอเดินอย่างนุ่มนวล สุภาพ และอ่อนช้อย นำพาร่างกายเล็กๆและตากลมโตสีดำที่มีเสน่ห์คู่นั้น อวดเฉิดฉายอย่างโดดเด่นท่ามกลางฝูงคนที่กำลังเบียดเสียดยืนรอเรือโดยสาร
คันที่ผมกำลังนั่งอยู่

....

วันนั้นเป็นครั้งแรกในชีวิตของฉันที่หัวใจของฉันมันเต้นเร็วขนาดนี้ วันนั้นเป็นวันที่ฉันได้เจอเขา เขานั่งอยู่ในเรือโดยสารลำนั้นใบหน้าที่สุขุมและดูอบอุ่นช่างเข้ากันจริงๆกับ
ร่างกายที่แข็งแรงและบึกบึนของเขา ไม่รู้ว่าเป็นเพราะอะไร ทำไมฉันจึงรู้สึกถูกชะตากับคนแปลกหน้าคนนี้ได้มากมายนัก ฉันรู้สึกเหมือนกับว่าเขากำลังจ้องมองฉันอยู่ตลอดเวลา
แต่นั่นมันกลับทำให้จิตใจของฉันสับสน ว่าเขากำลังมองฉันหรือกำลังมองหาแฟนของเขาอยู่กันแน่ แต่ฉันแน่ใจได้อย่างนึงว่าสายตาที่อบอุ่นคู่นั้นมันกำลังจ้องมาทางฉันจริงๆ เพียง
แต่ไม่รู้ว่าทำไม

....
ความสวยงามของเธอยังคงสะกดสายตาของผมให้จับจ้องทุกอย่างที่เป็นตัวเธอและทุกการเคลื่อนไหวที่สวยงาม สายลมที่พัดเบาๆกับแสงแดดอ่อนๆที่สะท้อนกับท้องน้ำเป็นฉากหลัง
มันยิ่งทำให้เธอดูสวยงามมากยิ่งขึ้น รอยยิ้มของเธอที่เปื้อนอยู่บนใบหน้า สายตาที่ส่องประกายช่างเป็นสิ่งที่งดงามเสียจริงๆ ตลอดเส้นทางนั้นผมได้แต่ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่อย่างมีความสุข เงียบๆ
คนเดียว

...
เสียงเดินเครื่องของเรือโดยสารที่แล่นแหวกกระแสน้ำแม้จะดังเพียงใด ก็ไม่อาจปลุกฉันให้ตื่นจากภวังค์ได้ เมื่อจิตใจของฉันมันจดจ่ออยู่ที่เพียงหนุ่มนิรนามคนนั้น แม้ว่าสายตาของฉันจะยัง
คงทอดเหม่อลอยสู่เบื้องหน้าโดยที่ไม่ได้กำลังมองเขาอยู่ก็ตาม

...
เธอเป็นใครกันนะถึงทำให้ผมเพ้อรำพันได้ถึงขนาดนี้ ประกายตาที่แวววาวแฝงความสดใสไว้ในดวงตากลมโตสีนิลคู่นั้นสามารถสะกดผมให้อยู่กับความเพ้อฝันได้ขนาดนี้
เพราะอะไรกันนะ
ไม่รู้ว่าคืนนั้นจะผ่านไปนานเท่าไร เมื่อคิดถึงเธอมันทำให้ผมนอนไม่หลับ เพราะตลอดเวลาผมเห็นเพียงเธอเท่านั้นที่เข้ามาป้วนเปี้ยนอยู่ในความนึกคิดของผมนี้ ภาพรอยยิ้มที่แสนหวาน
ช่างรบกวนจิตใจของผมให้สั่นคลอนเสียเหลือเกิน เกินที่ผมจะพริ้มตาลงได้อย่างสงบ

...
แสงจันทร์สีเหลืองนวลที่กำลังทอแสงอบอุ่นท่ามกลางผืนผ้าราตรีที่มืดมิดนี้ช่างดูสงบเงียบเสียนี่กระไรสำหรับหญิงสาวบ้านๆ เชยๆ อย่างฉันคนนี้ แต่อย่างไรก็ตามตัวฉันเองในตอนนี้ก็ไม่
ได้สนใจที่จะเชยชมความสวยงามของดวงจันทร์นั้นเท่าใดนัก เพราะในเวิ้งแห่งความคิดคำนึงของฉันตอนนี้มันกลับสับสนวุ่นวายด้วยคำถามมากมายที่ต่างเข้ามารุมเร้าเมื่อฉันเริ่มที่จะนึกถึงเขา

...
สองคนต่างสภาพแวดล้อม ต่างหัวใจ แต่ตอนนี้สิ่งเดียวที่เหมือนกันซึ่งทั้งคู่ยังไม่สามารถสลัดออกไปจากห้วงของความคิดได้ คือคำถามมากมายที่ก่อตัวขึ้นอย่างกะทันหันกับการพบกันครั้งแรก
ของคนแปลกหน้าที่คุ้นเคย ความรู้สึกผูกพันที่เหนือกว่าจะหาเหตุผลใดๆมาอธิบายได้เริ่มก่อตัวขึ้นอย่างช้าๆท่ามกลางความสงสัยของคำถามที่ไร้คำตอบ

...
"คุณเป็นใครนะ ถึงทำให้ผมรู้สึกอยากที่จะเจออีกครั้งจนพร่ำเพ้อได้ถึงขนาดนี้"

...
"ทำไมฉันถึงรู้สึกผูกพันกับคุณเหมือนว่าเราจะเคยรู้จักกัน"

...
ไม่รู้ว่าเวลานั้นจะผ่านไปเนิ่นนานสักเท่าใด แต่บนพื้นดินใต้เงาจันทร์ดวงเดียวกันนี้ คนสองคนต่างก้าวผ่านช่วงเวลาแห่งค่ำคืนไปด้วยความรู้สึกที่นึกถึงแต่อีกฝ่าย
แสงสีทองของดวงไฟมหึมาที่โผล่พ้นขอบเหลี่ยมฟ้าในยามรุ่งอรุณ ค่อยๆขับไล่ความมืดมิดแห่งค่ำคืนให้หายไปเพื่อเป็นสัญญาณเริ่มต้นของวันใหม่

...
ผมยังคงไปทำงานเช่นเดิมซึ่งเหมือนกับว่ามันกลายเป็นกิจวัตรที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ไปเสียแล้วสำหรับมนุษย์เงินเดือนอย่างผมที่ต้องใช้ชีวิตซ้ำซากจำเจไปมาเหมือนเดิมทุกวัน
แม้ว่าอากาศวันนี้จะร้อนอบอ้าวเพียงใดผมก็ยังคงยิ้มได้อยู่ดีเพราะในใจของผมตอนนี้มันกำลังวาดภาพล่วงเลยไปจนถึงตอนเย็น ผมจินตนาการไปต่างๆมากมายพร้อมกับความหวังที่ล่นเอ่อว่าจะได้
พบกับเธอคนนั้นอีกสักที

...
ฉันนั่งเหม่อลอยตลอดเวลาที่ต้องนั่งทำงานที่แสนน่าเบื่อเช่นนี้ และเหมือนว่าเวลาจะเดินผ่านไปช้ากว่าทุกที ฉันรู้สึกว่าอยากที่จะลุกขึ้นเดินไปเร่งเข็มนาฬิกาให้มันเดินเร็วขึ้นกว่านี้ฉันใจจดใจจ่อรอเวลา
ที่จะได้เลิกงานสักที ด้วยความเหม่อลอย ฉันไม่ได้อยากจะกลับไปบ้านที่ไม่มีใครอยู่แล้วต้องกลับไปนอนเดียวดายเพียงคนเดียว แต่ฉันอยากที่จะเลิกงานไวๆโดยหวังว่าระหว่างทางกลับบ้านฉันจะได้เจอคนๆนั้น
อีกสักที

...
เสียงรถราแล่นกันขวักไขว่บนถนนหนทางในกรุงเทพฯ โดยเฉพาะช่วงเวลาเร่งด่วนเช่นเวลาเลิกงานนี้ ผู้คนมากมายต่างเร่งรีบที่จะเดินทางกลับบ้านจนทั่วทั้งท้องถนนคับคั่งไปด้วยฝูงคนและรถรามากมาย
ผมจึงเลือกที่จะใช้การเดินทางทางเรือแทน ซึ่งปกติแล้วผมคงจะรีบกลับบ้านทันทีที่เลิกงาน เพื่อที่จะได้ไปเอนกายบนเตียงของตัวเองแม้ว่าความรู้สึกเหงาและโดดเดี่ยวจะเข้ามาเยี่ยมเยือนบ้างเป็นครั้งคราว
เมื่อเปิดประตูไปแล้วต้องพบเพียงบ้านเงียบๆที่ไม่มีใคร
แต่ไม่ใช่วันนี้ เพราะว่าวันนี้ผมมีความหวังที่จะได้เจอกับเธอคนนั้นอีกสักที คนที่โชคชะตาส่งมาให้จากด้านหลังของเงาจันทร์

...
เสียงผู้คนมากมายจอแจกันวุ่นวายเมื่อถึงเวลาเลิกงาน ถ้าเป็นปกติฉันก็คงจะไปเป็นส่วนหนึ่งในเสียงจอแจของสาวๆพนักงานบริษัทที่จะจับกลุ่มนั่งคุยกันหลังเวลาเลิกงานเป็นแน่แท้ แต่วันนี้จุดมุ่งหมายของฉัน
มันเร่งเร้าความรู้สึกและความปรารถนาจนแทบจะรั้งตัวเองไว้ไม่ไหว
ฉันก็ยังหาคำตอบไม่ได้ว่าทำไมถึงอยากจะเจอกับเขาคนนั้นอีกครั้ง ผู้ชายที่ฉันไม่รู้ว่าเขาคือใครแต่ทุกๆครั้งที่ฉันคิดย้อนไปถึงเขาคนนั้นความรู้สึกอบอุ่นและผูกพันจะค่อยๆแผ่กระจายไปทั่วทั้งหัวใจที่โดดเดี่ยว
ดวงนี้
ฉันรีบจ้ำเท้าเดินออกจากที่ทำงานอย่างรวดเร็วเดินไปยังท่าเรือที่ฉันต้องขึ้นเรือเป็นประจำ...

(ภ.อรรถบลยุคล)--- โปรดติดตามตอนต่อไป ---

*** หลังจากหายไปนาน ผมก็กลับมาอัพเรื่องสั้นที่แต่งขึ้นมาอีกเหมือนเคยนะครับ ทั้งๆที่รู้ว่ามันไม่สนุกหรอก 555 รู้ตัวดี แต่เนื่องจากเพื่อนๆบางคนบอกว่า ตอนผมอัพเรื่องสั้นนี่จะยาวมากถ้าจะให้จบภายใน entry เดียว ผมก็เลยตัดสินใจว่าต่อไป ผมจะอัพแบบแบ่งเอานะครับ ถ้าเป้นเรื่องสั้นก็จะแบ่งเป็นประมาณ 2 entry จบครับ ดังนั้นใครที่อ่านแล้วรู้สึกอยากอ่านต่อก้รออ่านได้ในเอนทรี่ถัดไปเลยนะครับ

เรื่องสั้นคราวนี้อาจจะอ่านแล้วงงๆนิดหน่อยนะครับ เพราะว่ามันเป้นเรื่องที่ในแต่ละช่วงก้จะตัดฉากไปที่อีกคนนะครับ เอาเป้นว่าถ้าเพื่อนๆอ่านแล้วงงก็บอกกันได้นะครับ

(พูดง่ายๆคือ เป็น เรื่องของคน 2 คนสลับกันครับ)แล้วไว้พบกันใหม่ในเอนทรี่หน้ากับตอนจบของเรื่องนี้นะครับ

Comment

Comment:

Tweet


klopajbj ivavukqm dohwsnbc
#47 by RjYESTfOcBaevmfYLFz (94.102.49.213) At 2009-08-15 03:22,
lhhmmcyx vdbiaoig mnhpesko
#46 by davwXLbTR (94.102.49.213) At 2009-08-15 01:59,
ablzxlur jgqkijmh rldfvspo
#45 by liYjmisUFpFZkZqWX (94.102.49.213) At 2009-08-14 23:08,
bnytyyen lpjkmvhg adghsoia
#44 by gBlDSzaOuQro (94.102.49.213) At 2009-08-14 21:40,
tfgupgev iutccbok hnaibvri
#43 by sToNdjZrFYoqwxNd (94.102.49.213) At 2009-08-14 20:13,
ogsoigaf izdevzku tcvrqnci
#42 by GuKNoxdxs (94.102.49.213) At 2009-08-14 18:45,
dttrvdod avawjaci dlblqpju
#41 by VNgfbHjyrprx (94.102.49.213) At 2009-08-14 17:23,
cgbtxivl xafvtscj jrwprafp
#40 by xwFqAHzqvZJpSROlJHf (94.102.49.213) At 2009-08-14 15:59,
uflauihf vzcucdaq lumirlje
#39 by TmKJoJHPyl (89.248.172.50) At 2009-08-10 02:03,
xoxfohwv pqdbpkuh inficcts
#38 by rTbUTpHcUXBiRsj (89.248.172.50) At 2009-08-09 23:17,
bqwgermy tpvdcqfb dcpurxpm
#37 by jnEokAQo (89.248.172.50) At 2009-08-09 21:51,
nvvzeenv qjlairlm ozrqupff
#36 by LHiUkvXotkVZtJGshxz (89.248.172.50) At 2009-08-09 20:25,
ชอบมากมากเลย เชียนอีก จิ จาก .....
#35 by dra korn (58.181.166.173) At 2009-08-08 08:43,
olxqibve eifihyoz ekkvwtfa
#34 by eTaFQDwzjVLgSVeCijK (95.169.190.71) At 2009-08-01 12:19,
hgwlpfdq qiycgwzk zzqkyrdq
#33 by hOBgkVVwXJefRjHiRkq (95.169.190.71) At 2009-08-01 10:57,
odzimnsy kuvwlvtv tdtsposd
#32 by erFYWIIEeuri (95.169.190.71) At 2009-08-01 09:37,
dfnbajbq bdiotzip mcfiukjv
#31 by YTJRICjbdxAlHZqhWr (95.169.190.71) At 2009-08-01 08:17,
lccgjwmk tdkimsfy vzdwfdje
#30 by KftkyFRLaQZRTqMz (95.169.190.71) At 2009-08-01 06:57,
ytlcpkqx qcsqapmk dfdbbyna
#29 by GpXAQqyUtwL (95.169.190.71) At 2009-07-31 19:16,
nsxfwpsa rkqlnwuh qqsuotnn
#28 by NhZZQZAIe (95.169.190.71) At 2009-07-31 18:25,
axagwwea lakkilop gjgfslgv
#27 by gLWObgsdsq (95.169.190.71) At 2009-07-31 17:36,
mtgjyyyh rlbnpgqc nsryzevi
#26 by AkKVJQFI (95.169.190.71) At 2009-07-31 16:44,
nddhmlqt homaqcnz xomokrwt
#25 by YsKbGGCJz (95.169.190.71) At 2009-07-31 15:54,
mbudjmik yzbaexrb nolcxfsg
#24 by dSTrfBveUPDPT (95.169.190.71) At 2009-07-31 15:02,
kolteukn fjbqwbfb zckdhcde
#23 by xGkqsLDuPdLZyonpy (95.169.190.71) At 2009-07-31 14:12,
xukyivvc bpgbllej ccttqdbj
#22 by EHpNApgjadKdMVMwx (95.169.190.71) At 2009-07-31 12:29,
gpsealhc cehaomra lxdqkomv
#21 by RNJDWhdMdsnl (95.169.190.71) At 2009-07-31 11:38,
vpafypzl jwfworqm rothegtg
#20 by EMBINfGnkImyiPWWofX (94.102.49.213) At 2009-07-25 17:12,
guLcSQ dbottskn edvkflcp mnmpyaie
#19 by GcxXubKXszNcXdRWP (89.248.172.50) At 2009-07-21 02:53,
สวัสดีค่ะ
หมูน้อยว่าเรื่องนี้มันก็เป็นแนวที่แตกออกไป
การนำเอาความคิดคนสองคนมาทำเรื่องน่าสนดีค่ะ
แต่โดยรวมแล้วน่าสนใจดีค่ะ
อ่อ..แล้วก็หมูน้อยว่าเรือน่าจะใช้คำว่าลำมากกว่าคันมั้งค่ะ...เพราะอ่านดูแล้วเปล่งๆค่ะ
#18 by เจ้า (หญิง) น้อย At 2007-06-21 11:11,
ไม่งงหรอกฮะ แต่ต้องย้อนอ่านบ้าง
นิดนึง ไม่ได้มานาน เป็นไงบ้างครับ
คุณเฟิร์ส สบายดีบ่?
#17 by hommy At 2007-06-20 14:26,
เพ้อได้ใจมากค่ะ นิยายเรื่องนี้
แต่งต่อไวๆนะคะ ด่วนนน
#16 by 김용훈★ At 2007-06-18 10:31,
สวัสดีค่ะ เคยเข้ามาทักทายเจ้าของบ้านครั้งหนึ่ง นานมาแล้ว

วันนี้เข้ามาใหม่ก็อดที่จะทิ้งคำชมไม่ได้ค่ะ บ้านนี้สวยมากๆเลยค่ะ ประมาณว่า musical home สวยมากมายจริงๆ
#15 by TRgrace At 2007-06-16 16:46,
ไม่นะ อ่านแล้วเข้าใจดีค่ะ

ออกแนวเพ้อๆ นะ แต่ชอบจัง

จะรออ่าน entry หน้านะคะว่าจะจบยังไง
#14 by KimBerrY At 2007-06-14 16:55,
ตามมาอ่านด้วยความคิดถึงค่ะ
^_^
#13 by ? At 2007-06-12 18:31,
ตามมาอ่านด้วยความคิดถึงค่ะ
^_^
#12 by ? At 2007-06-12 18:30,
ขอโทษน่ะครับ ขี้เกียจอ่านอ่ะ

ชะแว๊บบบบบบบ
#11 by Tong At 2007-06-10 21:17,
คุนพี่โนแท้กแล้วคร้า
ช่วยกานทำน่อแหะๆ
ไม่ทำก้ได้คร้า
#10 by ฒ่าณณามิ At 2007-06-10 10:16,
ไม่งงหรอกค่ะ รุเรื่องดี อิ๊ๆ
คงไม่ค่อยได้เข้าอีกนานเลยค่ะ ติดเรียน ตอนนี้เปนเฟรชชี่แล้ว ไปไกลเลยค่ะ สุราษ ฯแน่ะ เอิ๊ก ๆ อยากเรียนการบินต้องทำใจค่ะ 555+ จะพยายามเข้ามาอ่านถ้า....ได้เล่นเนทนะคะ
พีเอส ไม่ได้เข้ามานานมากมายเลย
#9 by Alizevalentine At 2007-06-10 02:27,
จะรออ่านตอนต่อไปนะครับ ^^*

ปล. ที่เขียนบทความ ไม่ใช่แนวคุณเฟิร์สหรอกครับ บทความที่ว่าก็เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับเทคนิคงาน Artworks เท่านั้นเอง อิอิ
#8 by ニュビーズ ☆彡 At 2007-06-09 23:50,
ดำเนินเรื่องหยั่งงี้เราชอบอ่านนะ *-*
มันเเบบว่า ดูความคิดของคนอื่นๆ ว่าคิดยังไงอ่ะ
ชอบๆคับ
รออ่านตอนต่อไปค่ะ แบบว่าจะเจอกันอีกแล้วใช่มั้ย เพราะมัวแต่คิดถึงกัน ขอบคุณสำหรับคอมเม้นนะจ๊ะ เราหายไปซะนาน เขิลน่ะ ที่ขะบอกว่าคิดถึงเช่นกัน
#6 by [ N o r t H S t a R ] At 2007-06-09 19:21,
แต่งได้ขนาดนี้เก่งนะเนี่ย

..โอเนะไงชิมัส ญี่ปุ่นจะพูดคำนี้ ถ้าต้องการให้ช่วยอะไร
ก็อาจจะแปลว่า ฝากด้วยนะ ประมาณนี้ล่ะ
#5 by i'm not a damn princess At 2007-06-09 09:08,
การดำเนินเรื่องเก๋ดีอ่ะ
มีสลับความคิดกันด้วย


ปล.ไม่เจอกันนาน คิดถึงเหมือนกันน้า
#4 by ::krappom:: At 2007-06-07 21:15,
อ๊า 555
จำนู๋ไม่ได้เยยเหรอคร๊า
555
นู๋นามิไงคร๊า
บลอคนู๋เปลี่ยนไปมากเยย จนจำไม่ได้เรยน่อ
ที่ลุคเก่าเปนนารุโตะไงค๊า
เอาเปนว่า คุนพี่ตกหลุมพรางข้าน่อย
โนเค้าแท้กซะแล่ว
ไปแระคร๊า สลายโต๋~
#3 by ฒ่าณณามิ At 2007-06-07 20:52,
ไม่งงหรอก แค่แอบอิจฉานางเอก พระเอก
แต่คุณเฟริสชอบแต่งแบบหักมุมอ่า
ชักอยากรุ้ตอนจบแล้วสิ อิอิอิอิ

แต่เรื่องนี้เค้าชอบนะ โชคชะตาดี อิอิ
#2 by VaNneSSa At 2007-06-07 20:10,
ถึงจะเป็นเรื่องของสองคนสลับกัน
เเต่ก็เขียนให้อ่านเข้าใจดีนะค๊ะ

จะรออ่านตอนต่อไปนะ~
#1 by [空 -清子] At 2007-06-07 19:43,

(¯`·._.·[ เฟริสท์ ® ™]·._.·´¯)
View full profile